سلام

خوبم خوبی؟

خب از اول اول شروع می کنم؛ از روز تولدم.

من هشت ماه بدنیا اومدم و درست در روز کریسمس! خب کسی که هشت ماهه بدنیا میاد یکم عجوله دیگه؛ بگذریم...

من تا 4 سالگی حرف نمی زدم و لال بودم و فقط گریه و خنده رو داشتم که بیشتر می خندیدم. مامانم می گه تو اصلا گریه نمی کردی. ولی با این حال از دو سالگیم هم خاطره دارم، دقیقا یادم هست که خواهرم بغلم می کرد و ... . تو همون زمون طبق رسوم گذشته یک عدد تخم کبوتر زنده بخورد من بدبخت زبون بسته دادند تا زبونم باز بشه و مثل اینکه شکر خدا عمل کرد! و من زبون باز کردم! شناسنامه منو از خودم بزرگتر گرفته بودن و من 5.5 سالگی به مدرسه رفتم! از همون دوران بود که بشدت تنها بودم و دوست کمی داشتم! چون نه تو اقوام و آشنایان پسر هم سن داشتیم و نه تو مدرسه! این موضوع اختلاف سنی توی مدرسه هم بدتر شد. چون من سال سوم دبستان رو جهشی خوندم(گفتم که؛ 8ماهه بدنیا اومدم) و همون اندک دوستان همکلاسیم هم از من 2تا 3 سال بزرگتر بودن!

تو اقوام هم فقط یک پسر به اسم محسن هم سن من و همسایه دیوار به دیوارمون بود، اکثر خاطرات بین 7 تا 9 سالگیم با ایشون بود. خیلی با هم صمیمی بودیم و فقط شبها از هم دور بودیم و یا تو مدرسه؛ چون اون دو کلاس از من عقب افتاده بود. تازه بعضی وقت ها شبا خونه هم می رفتیم و تا نصف شب بازی می کردیم.

غیر از محسن با دو تا دختر که خواهر بودن دوست بودم. اینها رو هم خیلی دوست داشتم و دارم و الان هم ازشون خبر دارم. تا حدود 9 سالگی که ایران بودن با هم بودیم و دوست. ولی از شانس من باباشون ماموریت گرفت و به خارج از کشور رفتند و همین باعث شد بین ما فاصله بیافته و با هم غریب بشیم.

خواهر بزرگه الان دانشگاه پزشکی می خونه و پارسال هم عقد کرده بود. کوچیکه هم پشت کنکوره و درس می خونه. خیلی وقته ندیدمشون و اینا رو هم از برادرش پرسیدم. البته عروسی دعوت بودم، ولی بنا به دلایلی که شاید بعدا گفتم (اصلا و ابدا فکر نکنید من عاشقش بودم! دلیل دیگه ای داره)، نرفتم و فقط مامان و بابام و داداش کوچیکم که دوست برادرشه رفتند.

تو دوران راهنمایی توی مدرسه یک دوست داشتم به اسم عبدالرحیم. بچه فوق العاده خوبی بود و همیشه با هم درس می خوندیم و کارای فوق برنامه هم با هم بودیم. همیشه با هم به مطالعه مطالب علمی می پرداختیم و از اطلاعات فنآوری و اختراعات و علم و... خیلی خوشمون می امد. همیشه دنبال چیزهای جدیدی بودیم. ولی این دوستیمون فقط در همون دوران راهنمایی بود و بدلیل اینکه مدرسه امون توی دوران دبیرستان عوض شد از هم دور شدیم! باز هم از ایشون خبر دارم و براش آرزوی موفقیت می کنم.

توی دبیرستان سال اول من خیلی فعال بودم و به قولی مدرسه رو رو انگشتم می چرخوندم. بخاطر اون همه اطلاعاتی که تو دوره راهنمایی با عبدالرحیم جمع کرده بودم، شدم آچار فرانسه مدرسه!

از کتاب داری بگیر تا مسئولیت سایت و مشخص کردن تاریخ امتحانات!

سال دوم بدلیل جابجایی مدرسه ام رو عوض کردم. رشته تحصیلی ام رو هم تجربی انتخاب کردم. تو این سال تحصیلی با دو تا از همکلاسیام اخت بیشتری داشتم، ولی صمیمیه صمیمی نبودیم. پایان سال تصمیم گرفتم رشته ام رو به ریاضی تغییر بدم  که مجبور شدم آمار رو تابستون پاس کنم.

سال سوم که از اون دو تا دوستم جدا افتادم ولی بجاش با چهار نفر دوست شدم که هنوزم دوستیم ولی بدلیل دوری از هم روابطمون کم رنگ شده! تو پیش دانشگاهی هم با هم بودیم و بعد کنکور و قبولی در دانشگاه من بود که از شون فاصله گرفتم. چون شهری که دانشگاهم در اونجاست 8 ساعت اختلاف راه داره ومن هم هر3ماه یکبار می روم خونه! تو همین پیشدانشگاهی بود که یکی از تلخ ترین وقایع زندگیم اتفاق افتاد که بعدا می گویم.

یچیزی نزدیک بود یادم بره! اونم دوستی من با رضا بود که 3 سال از من بزرگتر بود که اینم ماجراش رو جدامی گم.

توی دانشگاه دیگه از همه جا تنها تر شدم و بخاطر ماجراهایی که تو پیش دانشگاهی برام اتفاق افتاد حسابی حالم گرفته شده بود. و هنوز که هنوزه هیچ دوست صمیمی ندارم. البته قصد کردم با چند نفر دوست بشم که بازم اینا رو جدا می گم.

یادمه تو همه دوران تحصیل بخاطر اینکه همه پدرم رو می شناختند و از نحوه تربیت من خبر داشتند که خونواده مقیدی هستیم، همکلاسیام جلوی من حرف بد نمی زدند و همیشه این حرفاشونو پیش من درگوشی می گفتند.

راستی اصلا فکر نکنید من فقط با این چندتا دوستام حرف می زدما!من آدم فعالیم و با همه ارتباط داشتم فقط با این چند نفر که گفتم صمیمی تر بودم، همین. وگرنه همه همکلاسیام رو دوست داشتم.

چه روزهایی بود، یادشون بخیر.

تقریبا من و همه دوستای دوران دبیرستانم نمازمون رو تو یک مسجد می خونیم و همین مسجد بهترین عامل حفظ دوستیمون هست.

فعلا اینها رو داشته باشین تا  بعدا بریم سر اصل مطالب! این مطالب کامل نیستند، کم کم بیشتر با زندگیم آشنا می شید.

مطالب آینده ماجرای من،  رضا، صادق و  علی!

نوشته شده در 28/2/1389ساعت 09:19 توسط سامی | - نظر(2) -